اختلال بویایی | مشکل بویایی

بیماری گوش
پارگی لاله گوش
ژانویه 23, 2018
مدت زمان روند ترمیم بینی
ژانویه 23, 2018

اختلال بویایی | مشکل بویایی

اختلال بویایی

اختلال بویایی عموماً دائمی نیست!

اختلالات بویایی بر اساس یک طرح استاندارد طبقه بندی می شوند. مهم است بدانیم که شکایت کموسنسوری بیمار و یافته های عینی تست ها همیشه باهم

متناسب نمیباشد.

  • آنوسمی، ناتوانی در تعیین کیفی حس بویایی است
  • آنوسمی نسبی، توانایی دریافت برخی از بوییدنی ها است
  • هایپوسمی یا میکروسمی اشاره به کاهش حس بویایی دارد
  • هایپروسمی اشاره به حساسیت افزایش یافته به بوییدنی های شایع دارد
  • دیسومی، اشاره اختلال یا سوء تعبیر حس بویایی است
  • فانتوسمی یک حس دیسومیک در نبود تحریک بویایی است که به عنوان توهم بویایی هم شناخته می شود
  • آگنوزی بویایی اشاره به ناتوانی در شناخت حس بویایی دارد
واژه های دیگری که کمتر شایع هستند: هتروسمی، شرایطی که تمام بوییدنی ها بوی یکسان دارند؛ اسموفوبیا، دوس نداشتن و یا ترس از بوهای مخشخص.
همچنین اختلال عملکرد بویایی می تواند دو طرفه یا یک طرفه باشد که binasal یا uninasal نامیده می شود

اختلال بویایی ممکن است به دلیل شرایطی باشد که مانع از دستیابی ماده ی بوییدنی به نورواپیتلیوم بویایی میگردد ( اختلال بویایی هدایتی)، یا به دلیل آسیب به گیرنده های منطقه ای ( اختلال بویایی حسی) و یا به دلیل آسیب به راه بویایی مرکزی ایجاد گردد (اختلال بویایی عصبی)

مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده اند که شایع ترین عوامل، اختلال بویایی عفونت مجاری تنفسی فوقانی (36%- 26%) و بیماری های بینی و سینوس ( 21%- 18%) می باشد.

بررسی بالغانی که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند نشان داد که شیوع گزارش اختلال بویایی توسط خود فرد در جامعه 1.4% است. مشخص شده است که شیوع حقیقی اختلالات بویایی بسیار بالاتر بوده و تا 20% گزارش شده است که 5% آنوسمی و 15% هایپوسمی بوده است. بخشی از این تختلالات ممکن است به افراد مسن بازگردد که کاهش توانایی خود را درک نمی کنند. حس بویایی به طور بارزی با افزایش سن کاهش می یابد، بطوری که شیوع کاهش بویایی در افراد جوانتر از 65 سال فقط 1% و در افراد 65 تا 80 ساله، 50% گزارش شده است.

برای فرد مبتلا به آنوسمی، زندگی کیفیت بسیار یکنواخت و بدون روح دارد. این بیماران اظهار می دارند که غذاها را از روی مواد تشکیل دهنده. رنگ و عادت غذایی انتخاب می کنند. این بیماران، از ترس مصرف زیاد از حد، از عطرها استفاده نمی کنند. بسیاری از این بیماران نگرانی خود را از آتش و گازهای سمی و خطرناک عنوان میکنند. بنابراین هشدار دهنده های حساس به دود برای این افراد واقعا ضروری است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *