تظاهرات خارج غدد بزاقی اوریون

آندوسکوپی سینوس
آندوسکوپی سینوس
آوریل 16, 2018
انحراف تیغه بینی
انحراف تیغه بینی
نوامبر 19, 2018

تظاهرات خارج غدد بزاقی اوریون

تظاهرات خارج غدد بزاقی اوریون

————————————————————————————————–

سیستم عصبی مرکزی

درگیری سیستم عصبی مرکزی شایعترین تظاهر خارج غدد بزاقی اوریون می باشد

علائم مننگو انسفالیت و مننژیت، مانند هر تظاهر دیگری از این بیماری ممکن است قبل، و یا حین و یا پس از تورم پاروتید و یا حتی در عدم حضور پاروتیدیت روی دهد. زمان شروع آن به طور متوسط 4 روز پس از درگیری غدد بزاقی می باشد. اما می تواند حتی یک هفته پیش و یا تا 2 هفته پس از پاروتیدیت نیز روی دهد

دستگاه تناسلی

اپیدیدیموارکیت (Epididimoorchitis) : این عارضه در 20 تا 30 درصد از مردان مبتلا به اوریون پس از سن بلوغ روی می دهد اپیدیدیموارکیت در دوسوم موارد طی اولین هفته پاروتیدیت و بقیه موارد در طی هفته دوم روی می دهد

در ارکیت بیضه ها دردناک و حساس بوده، چندین برابر طبیعی شان بزرگ می شوند و به گونه ای شایع تب نیز به همراه آن وجود دارد بعدها، در نیمی از افراد مبتلا، کوچک شدن بیضه رخ می دهد. از آنجایی که ارکیت در 15% موارد دو طرفه است، عقیمی متعاقب اوریون نادر می باشد

تورم تخمدان ها در 5% زنان پس از بلوغ روی می دهد. اووفوریت ممکن است موجب دردهای تحتانی شکم شود، ولی منجر به نازایی نخواهد شد

مفاصل

درگیری مفاصل در بزرگسالان با شیوع بالا وجود دارد و در اطفال نادر است

از دیگر تظاهرات خارج غدد بزاقی اوریون التهاب لوزالمعده و تغییرات جزئی در نوار قلب بیماران است

تشخیص اوریون

اگر چه تشخیص با علائم بالینی و معاینه فیزیکی است، ولی با آزمایش خون تایید می گردد.در اکثر موارد تشخیص اوریون بر اساس سابقه مواجهه با فرد مبتلا و تورم دردناک بودن غده بناگوش همراه با علائم عمومی خفیف تا متوسط است

در آزمایشگاه می توان آنزیم آمیلازسرم را اندازه گیری کرد. ویروس اوریون از بزاق CSF، خون، مغز و دیگر بافت های عفونی کشت داده می شود. ویروس معمولا در بزاق، به مدت حدود 1 هفته، (از 2 تا 3 روز پیش از شروع پاروتیدیت) حضور دارد. با وجود این ویروس حتی 6 روز قبل و 9 روز پس از اولین نشانه های درگیری غدد بزاقی نیز جدا شده است. بعلاوه، ویروس ممکن است از بزاق افراد مبتلا به عفونت مخفی و افرادی که فقط نشانه های خارج غدد بزاقی را بروز می دهند نیز بدست آید. تشخیص اوریون ممکن است با جدا کردن ویروس از ادرار نیز صورت گیرد، این کار می تواند تا 6 روز قبل و 13 روز پس از بروز علائم غدد بزاقی انجام گیرد

عوارض

عوارض عمده در این بیماری ناشایع اند،  شامل کری ناگهانی، پانکراتیت، مننژیت غیر چرکی، مننگوانسفالیت، ارکیت و اپیدیدیمیت و کاهش شنوایی حسی عصبی ( بخصوص یکطرفه) می باشد. یک مطالعه اپیدمیولوژیک اخیر ارتباط  قابل توجهی را میان اوریون و شروع سریع دیابت اطفال بدنبال آن را نشان داده است

التهاب در کلیه، التهاب شیر و عضله قلب، عوارض چشمی و تورم مفاصل نیز از عوارض اریون می باشد

درمان

درمان التهاب حاد غده بناگوشی علامتی است و شامل اقدامات حمایتی از جمله استراحت، بهداشت دهان، دریافت مایعات و پرهیز غذایی برای کاهش فعالیت ترشحی غده است. تب اغلب قبل از ازبین رفتن تورم غده فروکش می کند. داروهای تب بر و ضد درد مثل استامینوفن، آسپرین یا ایبوپروفن برای کاهش تب و تخفیف درد ناشی از التهاب غدد بزاقی تجویز می گردند. استراحت مطابق با نیاز بیمار توصیه می شود اما شواهدی وجود ندارد که استراحت باعث پیشگیری از عوارض گردد. استفاده موضعی از کیسه های گرم یا سرد روی پاروتید نیز ممکن است درد و ناراحتی را تسکین دهد. از بین رفتن تورم غده نیاز به چند هفته زمان دارد. در مورد عوارض، پزشکان ذی ربط متخصص اطفال با توجه به شرح حال نظر خواهند داد

پیشگیری

ایزوله کردن بیمار تا زمانی نیاز است که تورم پاروتید از بین برود تا از انتشار عفونت به افراد مستعد جلوگیری شود. این اقدام ممکن است ارزش کمی داشته باشد، بخصوص در مدارس و بیمارستان ها که افراد در آنجا در تماس نزدیک با یکدیگرند. زیرا ویروس چند روز پیش از اینکه پاروتیدیت ایجاد شود در بزاق وجود دارد و افرادی که مبتلا به انواع مخفی از نظر بالینی هستند نیز می توانند ویروس را منتشر کنند

پیشگیری از اوریون توسط واکسیناسیون با استفاده از واکسن زندۀ ضعیف شده Jerry Lynn می باشد. واکسن بطور زیر جلدی تزریق می شود. واکسیناسیون باید در 12 تا 15 ماهگی و بار دیگر در 5 تا 12 سالگی به صورت زیر جلدی و همراه با واکسن سرخک و سرخجه  (MMR) انجام گیرد. ایمن سازی باید در مردان بالغ و بزرگسالان بدون سابقه اوریون نیز صورت گیرد

همانند سایر واکسنهای ویروسی زنده، واکسن اوریون به زنان باردار، بیمارانی که درمان های مهار کننده سیستم ایمنی دریافت می کنند یا افراد مبتلا به بیماری های تب دار شدید، بدخیمی های پیشرفته، نقص های ایمنی مادرزادی یا اکتسابی و آلرژی به نئومایسین نباید تجویز گردد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *